Immanuel Kant -- Immanuelkant.jouwpagina.eu

Nuttige informatie

In het Kort

Leven:

1724 – 1804

Belangrijkste boek:

Kritik der reinen vernunft (1781). Dit is het belangrijkste boek omdat hij hiervoor aannam dat er rationalistische metafysica mogelijk is en hierna verwierp hij dit.

Leven:

Immanuel Kant werd geboren in 1724 in Koningsbergen (nu bekend als Kaliningrad). Hij werd opgegroeid in een streng christelijk gezin, dit vormde ook de fundering van zijn filosofie want hij vond het belangrijk om de basis van van het christelijke geloof te redden.

Op zijn zestiende ging hij naar de universiteit, hier studeerde hij eerst theologie en vervolgens filosofie, wiskunde en natuurkunde. Op 22-jarige leeftijd studeerde hij af en begon hij te werken als huisonderwijzer. Negen jaar later (in 1755) kon hij op de universiteit van koningsbergen werken als privaatdocent, hiervoor kreeg hij echter niet betaald omdat dit een ‘erefunctie’ was.

Sinds Plato was het denken het alternatief voor het tekort aan zintuiglijke waarnemingen. Er werd gezegd dat we denkend onderdelen van de realiteit kunnen doorgronden (zoals zielen, de aard van God en het universum als geheel) die we nooit zouden leren kennen als we alleen onze zintuigen zouden gebruiken. Kant verwierp een dergelijke manier van denken als ‘mystificerend’ en zette er een nieuwe leer voor in de plaats. Volgens hem is het zo dat we objecten door middel van de zintuigen kunnen waarnemen maar we vergissen ons als we denken dat onze zintuigen dit alles weergeven zoals ze werkelijk zijn. Alles wat we waarnemen en daardoor begrijpen wordt zodra wij het waarnemen door onze zintuigen verwerkt. Hun tussenkomst zorgt ervoor dat alles wat men waarneemt gekleurd wordt door voorgaande ervaring en kennis. Hierdoor zal de mens nooit een zuiver beeld kunnen krijgen van wat de echte werkelijkheid is, het verstand wordt dus tegengehouden door de zintuigen. Kant zei: ‘Er is de werkelijkheid en er is onze ervaring van de werkelijkheid’. De tussenkomst van onze zintuigen beteken dus dat we objecten nooit kunnen kennen zoals ze werkelijk zijn voordat ze worden waargenomen, maar slechts als vermenselijkte versie ervan.

(22 april 1724 - 12 februari 1804)

Dhr. Kant is geboren, op 22 april 1724, in Koningsbergen in Pruisen (het tegenwoordige Kaliningrad in Rusland). En is daar gestorven op 22 april 1804.

Hij was een Duits filosoof ten tijde van de Verlichting. Ook wordt Kant soms gezien als de eerste Duitse idealist.

Zijn filosofie:

- Uitwendig: leren we pas als we ze hebben waargenomen

- Inwendig: vermogen om processen als ruimte en tijd op te vatten

- Alle kennis begint met de zintuigelijke ervaring.

- Het verstand en zintuigelijke waarneming zijn op elkaar aangewezen

- Het verstand vormt begrippen (In ruime en tijd)

- De begrippen worden gevorm door (12) door hem gedefineerde grondvormen (oordeelsvormen) van het denken, zoals vergelijken, oorzaak en gevolg etc.

Hij gaf in deze functie 25 jaar lang openbare colleges in onder meer logica, metafysica, ethiek, wiskunde en fysische geografie. Hierna (in 1770) werd kant hoogleraar aan de filosofische faculteit van de universiteit van Koningsbergen. Hij gaf toen tot 1796 colleges in zowel metafysica en logica.

Op 12 februari 1804 stierf Kant en werd hij begraven in de kathedraal in koningsbergen. In 1880 werden zijn stoffelijke resten verplaatst naar een neogotische kapel naast de noordoostelijke hoek van de kathedraal.

Kant beweerde dat er twaalf verschillende manieren waren waarop het verstand de ervaringen ordent. De belangrijkste is de aanname van oorzaak en gevolg, die inhoudt dat we denken dat alles wat gebeurt het gevolg is van een gebeurtenis die eraan voorafgaat en het karakter ervan bepaalt.

Volgens Kant leidt de poging om de algemene manieren van waarnemen toe te passen op objecten die buiten onze ervaring liggen ertoe dat de traditionele metafysica zo weinig voorstelt. Een voorbeeld is het niet kunnen verklaren van een God, want deze zou als eerste ontstaan zijn en dus geen oorzaak hebben. Het bestaan van een God zal nooit kunnen worden bewezen, maar het tegendeel zal ook nooit kunnen worden bewezen.

Door alle menselijke beperkingen moet volgens Kant getwijfeld worden aan alle kennis die verkregen is door middel van waarnemingen. Dat we beschikken over vermogens om kennis te verwerken maakt die kennis kenbaar, maar elk zintuig gaat gepaard met een bewerking van informatie. Dat betekent niet dat ons vermogen om de wereld te begrijpen uit de gratie is geraakt, maar slechts dat alle kennis mede gevormd wordt door tussenkomst van kenvermogens. Ook al zou er een ander systeem kunnen zijn deze zou dan net zo goed deze problemen hebben. Het essentiële punt dat Kant naar voren brengt is: ‘Pure kennis is slechts pure ménselijke kennis, en om de aard der dingen te onderzoeken is het minstens zo belangrijk om te proberen onze zintuigen te bestuderen als de wereld zelf.’